MANİLER

     Bayburt yöresinde dilden dile dolaşan maniler, tümüyle aşk, ayrılık, özlem, vefasızlık, terkedilmişlik ve gurbet acılarını anlatma yönleriyle çok ilgi çekicidir.

     Uzun kış gecelerinde tandır başında ev sakinleri ve komşular aralarında ''SANÇMA'' denilen ve manilerden niyet tutularak  dileklerinin kabul edilip edilmeyeceğini anlatmak isteyen genç kızlar,gelinler ve dilek sahibi diğer ev hanımlarının başlıca eğlenceleri arasında olurdu bu karşılıklı mani söylemeleri... Bu manilerden aldığımız şu öneklerin halk edebiyatında bir nevi şiir söyleme geleneğini yansıtması ve yörenin çok çileli halkının iç dünyalarının sesini de duyurması bakımından ilgi çekici olduklarını bilinmektedir.

    Maniler halkın ortak şiir anlayışının ürünleridir.Bayburt yöresinde 500 den fazla mani toplandığını Rahmetli Ekrem Ocaklı dan duyulmuştur.Bu konuda şimdi daha derinlemesine araştırmalar yapılmaktadır.Anadolu nun  çeşitli bölgelerinde toplanan manilerin 15.000 civarında olduğu söylenmektedir.Bir tesadüf eseri olarak 1860-1975 yılları arasında Anadolu manilerini kapsayan bir kitap bulunmuştur.Kitabın adı '' Mecmua-i Maniyat''olup taş basması ile basılmış bu konuda ki ilk eserdir.Adı geçen Maniler dergisinde eski semai kahvelerinde saz ve bağlamaların eşlik ederek söylenilen ve ''Ayaklı mani'' denilen örneklerine de rast gelinmiştir.