Bayburt, Çinimaçin Kalesiyem ben

Gelenler, gidenler, yıkmışlar beni

Bütün kalelerin en hasıyam ben

En son Yavuz Selim, onarmış beni

Çok eskiden bende, Kalınıyordu

Yapanlarım ise, bilinmiyordu                                           

 Güzel çinilerim, görünüyordu

Birileri yolmuş, gitmişler beni

Birisi, bağrımı, eşip de gitmiş

Birisi, her tarafımı, kirletmiş

Gelenlerse, bir şey alıp da gitmiş

Ören, viran bir yer, etmişler beni

Biri yazı yazmış,  duvarlarıma

Biri otlak yapmış, davarlarına

Yakışmaz, Genç Osman, diyarlarına

Böyle kötü hale, koymuşlar beni

Ne insanlara, mekan olmuşam

Hep Türklerde iken rahat kalmışam

Bey Böyrek’e nasıl, zından olmuşam

Her gece rüyamda ağlatır beni

Ey Bayburtlum, artık bana baksana

Taşlarım düşüyor, gel onarsana

Beni artık, gündemine alsana

Kürsülerde, rezil etmeyin beni

Kışın üzerimde, karla donarım

Nutuklarda yapıldım, hep onarım

Tarihe saygı mı, size sorarım

Politik malzeme, etmeyin beni

Bak, Çoruh yanımdan, boşuna çağlar

Çocukları götürür, yüreğim dağlar

Bakıyorum da hep analar ağlar

Gözyaşı dökmüyor sanmayın beni

Suluğumda su kalmadı, kurudu

Tepemde gezdirme, kara bulutu

Eskiden üstümde Bozkurt ulurdu

Çakallara mesken etmeyin beni

Size bakıyorum, içim acıyor

Oğlunuz, gizlice bana kaçıyor

Ya bir rakı ya da bira açıyor

Sarhoşlara, mekan etmeyin, beni

Ne suluğum kaldı, ne de bir surum

Gizli geçidim yok, ortada durum

Niye sahiplenmez beni bir kurum

Başka kapılara salmayın beni

Ah Bayburt’um, biraz sana, küstüm de

Dayanamıyorum, gözüm üstünde

Tören yaptın, Dedem Korkut büstünde

Hekatından mahrum etmeyin beni

Şehit Osman’ımdan,  mana akıyor

Duduzar’ dan, Bamsı Beyrek bakıyor

Masat’ımda Korkut Ata’m yatıyor

O mana selinde, bırakın beni

Ecdat, ötelerden bana bağırır

Torunlar gelseler diye, çağırır

Maziye daldım, bedenlerim ağırır

Geçmişi unutmuş, sanmayın beni

Üstten bakıyorum, Bayburt’um senin

Niye görünmüyor, külliyelerin

Yıkılmış, tarihten kalan yerlerin

Taş mağazam gibi yıkmayın beni

Bunları gördükçe, bulanır zihnim

Sancak Beyim Nasuh,  bak, iki büklüm

Yurdundan ayağı göçürmüş, Zihnî’m

Ahmet Zencanî’ye,  götürün beni

Bak herkes,  üstüme şiirler yazar

Üzerimde durur, yüzlerce mezar

Define var diye, her gelen kazar

Bağrım yaralayıp, deşmeyin beni

Bak, Bayburtlum,  sana, tarih olmuşam

Ecdadına, hep kanat kol germişem

Sizin için, ne gülleler yemişem

Kolayca yıkılır, sanmayın beni

Yıkılmadım, yıllar bana az geldi

Düşman, top-güllesi, bana vız geldi

Şu bağrımı, senin vefasızlığın deldi

Duyguları bitmiş, görmeyin beni

Çok güzel, burcuma bayrak çektiniz

Ay Yıldızla, beni abat ettiniz

Eğildi direğim, değişmediniz

Sevinmişken, yine üzmeyin beni

Ermeniydi, yapan, en son işgali

Hala gözümdedir, onun eşgali

Taş mağazalarda,  yandı ahali

Soy kırım görmedim, sanmayın beni  

Senden tek isteğim, tarihi bilmen

Titreyip de artık, kendine gelmen,

Bu günde, kalmayıp, maziye dönmen

Taşıma harç olur, yaşatır beni

Acılı konuştum, canını sıktım

Ne yapayım, artık çileden çıktım

Tarih- kültür şehri, demenden bıktım

Samimi değilsin, kandırma beni

Kurban Hoca’m, kusur bana aittir

Kale oldum, konuştum, epey vakittir

Çirkinliği gördüm, Mevla’m şahittir

Sizi üzdü isem,  affedin beni