Destanda Bayburt’un kırzı köyünde ermeni mezalimi zamanında bir genç kızın ve köyde bulunan diğer kadınlarında namusunu kirletmemeleri için köyün meydanında bulunan su kuyusuna kendilerini atmalarını anlatıyor.
Destanın yazarı Ufuk KALEKAHYASI 1976 yılında Bayburt merkez İlçeye bağlı Kaleardı Mahallesinde dünyaya geldi halen Bayburt'ta ikamet etmektedir.
Vuran ğıran belli dehel
Gavur girdi köyümüze
Seyir etmek elde dehel
İtler daldi sürümüze
Arşak seni tutsaydım
O meydanda kullasaydım
Şorum ğanmazdi gene
Ğolun Ğandın Ğırsaydım.
İtlerihin zehirlesem
Ğurtlara meze etsem
Senide tazi etsem
Ğoşdursaydım ardım sıra
Basdilar evimizi
Soydular üsdümüzi
Canım al gadir mevlam
Ğori namusumuzi
Erim getti savaşmıya
Memleketi ğurtarmiya
Ermeniler adam asti
Tarih bunu unutmiya
Erim etti emanet
Ğori diye namusumi
Nasıl edeyim ihanet
Al Mevlam canımızi.
Aciz ğalduğ çare yoğ
Ermenide iman yoğ
Köyün bütün ğızlari
Yalın ayağ yoldayduğ.
Yalan Dolan lafları Aciz
Saldılar Sakoğlara Duysunda
Telal çığdi bağirdi
Gelir erzak almiya
Topladılar meydana
Kıydılar datli cana
Yavrum seni ağliram
İçimden ğan ağa ağa
Sıra geldi kadınlara
Başladilar ağlamiya
Ağlamağ çare dehel
Dedim gelin ğıyağ cana
Tek canımdan olayım
Namusumi ğoriyayım
Erime sözüm vardi
Ğoyun canımdan olayım.
Bütün kadınlar geldiler
Bizde varuğ dediler
Teker teker sırayınan
Şehadet getürdüler
Sıra benim sıramdi
Namusama el deydirmem
Son sözüm ALLAH oldi.
Erime laf getütdürmem
Atladuğ ğuyiya
ALLAH ALLAH diye diye
El deymedi namusuma
Varduğ tertemiz mevliya
Ermeni ettügüni buldi
Mazlumların ahi tutdi
Mevla verdi fırsantıni
Kırzi Köyü ğurtuldi.
Ufuk derki bunlar yazılsın
Bayburtlum ibret alsın
Dost kimdir düşman kimdir tanınsın
Ecdadımız rahmet ile anılsın.