Tüllenen ziyânın sisli şavkıyla
Esmer gecelerin Altun ay’ıyla
Semanın ipekli şal kuşağıyla
Gamlı divaneye köktü bulutlar

Ümitler kesişsin maksut düşmeden
Hayal dünyasına sükût düşmeden
Maşukan eynine umut düşmeden
Başat duyguları söktü bulutlar

Gönlüne nereden gam geldi böyle
Kalbini derinden tam deldi öyle
Ebemkuşağıyla yağmurla şöyle
Savrulan hayata yüktü bulutlar

Bulutlar yoğalmış bulutlar yorgun
Ruhunda isyan var insicam durgun
Dilini kabzetmiş büsbütün vurgun
Boynunu rüzgara büktü bulutlar

BEŞİROĞLU ...

*Başat: Baskın, Üstün... egemen olan.