Gök yüzün pembemsi gözlerin ela
Cenneti ala mı yurdun Gülendam
Sacların boynunda ibrişim tela
Gönlüme sevdanı kurdun Gülendam

Gönül bu nazenin akmaya gerek
Maziyi büsbütün yakmaya gerek
Duyulan elemi yıkmaya gerek
Ümitsiz bir aşka sardın Gülendam

Kaşların sarınmış karaya senin
Saçların melekler taraya senin
Füsunun panzehir yaraya senin
Dinmeyen sızıyı kardın Gülendam

Parmağın incecik kuş tüyü gibi
Ruhumu yoğalttın hoş büyü gibi
Peymanda sunulan nuş suyu gibi
Ruhumda isyanı kırdın Gülendam

Gönlümü hırpalar titreyen mızrap
Sanırdım ben seni sedeften mihrap
Pas tutan dilimi eyleyip turap
Sonunda gayene vardın Gülendam

BEŞİROĞLU ... 25.09.2019 (GÜLENDAM -2-)