Bayburt’un Mutlu köyünde ikamet eden Kore Gazisi Kemal Kalacoş, önceki gün hayata veda etti. Kalacoş’un cenazesi Mutlu köyü camisinde kılınan cenaze namazının ardından köy mezarlığında dualarla toprağa verildi.
93 YAŞINDA CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN’IN ELİNİ ÖPTÜĞÜ YAŞAYAN SAVAŞ KAHRAMANI KESKİN NİŞANCI KORE GAZİSİ KEMAL KALACOŞ
ABD’nin Güney Kore’deki varlığından Komünist Çin ve Sovyet Rusya rahatsızdılar. Bu iki devlet, Kuzey Kore’ye her türlü desteği vererek, saldırgan bir devlete dönüştürdüler. Kore anlaşmazlığı, 25 Haziran 1950’de Kuzey Kore’nin sınırı teşkil eden 38’inci paralel boyunca Güney Kore’ye aniden saldırmasıyla sıcak savaşa dönüştü.
BM’nin çağrısı üzerine 25 Temmuz 1950’de Bakanlar Kurulu’nun Güney Kore’ye kuvvet gönderme kararı vermesi üzerine, Genelkurmay Başkanlığı tugay seviyesinde bir birliği Kore’ye gönderilmek üzere görevlendirmiştir. Yurdun çeşitli yörelerinde bulunan birliklerden oluşturulan Kore Tugayı’nın komutanlığına Tuğgeneral Tahsin YAZICI, 241’inci Piyade Alay komutanlığına ise Albay Celal DORA atanmıştır. Tugay, tercihen gönüllü olarak seçilen subay, astsubay ve erlerden oluşmuştur.
Türkiye’nin, savaşın başlamasıyla birlikte Güney Kore’ye gönderilen asker sayısı 5.726’dır. Savaş boyunca gönderilen toplam asker sayısı 21.212’dir.
Kayıplar Şehit/ölü sayısı 724 kişi. Katılış ve Ayrılış Tarihleri: 17.10.1950 / 1971 (Kaynak: Kore Cumhuriyeti Milli Savunma Bakanlığı)
25 Eylül 1950 tarihinde İskenderun limanından hareket eden 5083 kişilik 1’inci Türk Tugayı, 24 günlük bir deniz yolculuğundan sonra 18 Ekim 1950 tarihinde, Kore’nin güneyindeki Pusan Limanına ulaşmıştı. Bu yolculuk 5 gemi ile yapılmıştır. 3 gemi (General J.H.Mc.Rae, General W.G.Haan, Private E.H.Jhonson transportları) personeli, 2 gemi (La Fayette Victory, Cornell Victorry şilepleri) malzemeleri taşımıştır. Türk Tugayı iki gün sonra, Pusan’dan kuzeydeki Taegu şehrine trenle intikal etmiş ve burada savaş hazırlıklarına başlamıştır.
“North Star-Kutup Yıldızı” kod adı verilen Türk Tugayı, 8’inci Amerikan Ordusu 25’inci Tümeni’nin emrine verilmişti. Başlangıçta Türk Tugayı’na; gerilla ile mücadele etmek, yolların ve köprülerin güvenliğini sağlama görevi verilmiştir. (Kaynak: Türkiye Muharip Gaziler Derneği)
YAŞAN 93 YAŞINDAKİ KORE GAZİSİ KEMAL KALACOŞ’UN HATIRASI
Kore savaşı ile ilgili bilgileri aktaran Kemal Kalacoş’un, savaşta geçen hatıralarından bahsederken çok duygulanmış, gözyaşlarına hâkim olamamıştı. Bizler de o günleri yaşıyor gibi bir hisse kapıldık.
KESKİN NİŞANCI KEMAL ONBAŞI VE TÜRK ASKERİNİN KOREYE İLK ADIM ATIŞI
1925 yılında Bayburt’un Mutlu Köyünde (Varıjna) doğan Kemal Kalacoş , köyde, babası Yusuf Kalacoş’la birlikte çiftçilik yaparak geçimini sağlarlar.Annesi Salli Hanım, 2 kız ve 4 erkek çocuğuna, 6 kardeşe bakmaktan fırsat bulursa tarla işlerinde eşi Yusuf beye, yardım eder. 8 nüfuslu mutlu bir aile olan Kalacoşlar,1950 yılında oğulları Kemal’i davulu zurnalı askere yollarlar. Birliğine teslim olduktan 5-6 ay sonra Kore’ye gitmek, ora da savaşmak için gönüllü askerler oluşturulur. Kemal Kalacoş’da keskin nişancıdır. 5 bin kişilik gönüllüler arasında Eylül ayında, 1950 yılında Ankara’da tüm askerlerle birlikte toplanıldıktan sonra İskenderun’dan gemiye binerek yola koyulurlar. Yaklaşık 25 gün deniz yolculuğu sürer. Gemiler Kore limanına yanaşınca Koreliler tarafından büyük coşkuyla karşılanırlar. Dostu, Düşmanı tanımadan cepheye götürülürler.
BİRBİRİNDEN HABERSİZ DAYI VE YEĞENİN SAVAŞIN TAM ORTASINDA KAVUŞMASI
Çetin geçen savaşta günler ayları kovalar. Artık Kemal Kalacoş ve asker arkadaşları savaşın tam ortasındadırlar. Şehit düşen arkadaşları ve yaralanlar, kaybolanlar içlerindeki acıyı artırır. Mevzilerde Çinlilerle kıyasıya savaşırken, Kendi mevzileri Çinliler tarafından yoğun ateşe maruz kalır. Sürünerek, diğer Türk birliğinin olduğu mevziiye bin bir zorlukla ulaşırlar. 2 metre uzağındaki bir asker sevinç ve coşkuyla bağırır: “ dayı! Dayı, dayım benim” Kemal Kalacoş, bağıran askere doğru şaşkınlıkla bakar ve göz göze gelirler, birde ne görsün öz ve öz yeğeni, Nadide, ablasının oğlu Neşet Taştan. Dayı yeğen gözlerine inanamaz. Mevzide sürünür vaziyet deyken bir den ayağı kalkıp, koşup birbirlerine sarılırlar. Çinliler karşıdan mevziye ateş açarlar, dayı, yeğeni ayakta gören diğer Türk askerleri, ikisinin de üzerine atlayarak onları yere yatırırlar ve komutan kızgınlıkla haykırır: “ sakın ayağı kalkmayın öleceksiniz!” mevzide bir yandan savaşır, biryandan da hal hatır ederler. İkisi de birbirinden habersiz Kore’de Allahın takdiri İlahisiyle karşılaşır. Bu durum asker arkadaşlarına da moral verir. Ayrı bölüklerdedirler fakat komutanları dayı, yeğenin sık sık buluşmasına izin verirler.
CEPEDE KAN VE BARUT KOKUSU VE KESKİN NİŞANCI
Savaş çok zor şartlarda kanlı bir şekilde devam etmektedir. Tankerle Cepheye mazot götüren Türk askerinin önünü Çinli askerler bir anda keserler, Araç şoförü Türk askerini araçtan bir anda indirip mazot deposuna atıp tankeri ateşe vererek askerimizi şehit ederler. Olay yerine yakın olan Türk askerinden küçük bir birlik oradadır. Kemal Kalacoş’da bu olay karşısında gözlerine inanamaz silahını doğrultur ve askerimizi mazot tankerine atan Çinliyi tek kurşunla alnından vurur ve Türk askeri saldırıya geçer. 3 Çinli askerini öldürüp, 4 askeride tutsak ederler.
Kemal Kalacoş anılarının devamında:
“Ben nişancı onbaşısıydım. Diğer devletler Kuzey Kore’ye karşı bir şey yapamıyorlardı. Büyük bir dağ vardı, Amerikan askerleri asansörle çıkıyorlardı. Onlar çıkınca onları hepsini kestiler. Ama biz çıktık hiç kimse yaklaşamadı. Türk askeri oradaydı. Nereye gitsek Türk askerine kimse bir şey yapamıyordu.
Bir gün bize oldukça fazla yiyecekler ve bazı Amerikan konserveleri dağıttılar gideceğimiz görev uzun sürebilirmiş, komutanlarımızın sinirlerinin gerginliği bize de yansıyordu. Yola koyulduk. Türk askerinin tek yardımcısı Allahu Teâlâ’ydı. Düşmana karşı tedbiri elden bırakmıyorduk, yinede top atışıyla pusuya düştük. Toz toprak, bağıranlar, feryat edenler. Neye uğrağımızı şaşırdık. Ben ayağımda ki sıcaklığı umursamadım, top atışı bir taraftan,silah seslerine karışırken Çinli askerler mecbur kalmadıkça bizimle göğüs göğüse çarpışmaktan çekiniyordu. 14 – 15 şehidimiz ve çok yaralımız vardı geri çekildik. Kanayan sol ayağımı bir bezle bağladım, birliğimize döndüğümüzde acımızda, kaybımızda çoktu. Benim acıyan yaramı unutmuştum. Tedavi edip sardılar ayağımı, göreve devam ettim.”
ŞEHİT ONBAŞI KEMAL’İN HABERİ KÖYE ULAŞIR
Aradan 1 yıl geçer. Bu arada Bayburt’un, Mutlu Köyüne Kemal Kalacoş,’un, şehit düştüğü haber gider. Annesi babası bu acı haberle yıkılır. Biryandan oğulları şehit oldu diye sevinçlidirler, bir yandan da oğulları Kemal’i, son bir kez görememenin onu, evlendirip çoluk çocuk sahibi yapamamanın acısını yaşarlar.Bayburt merkezden ve civar köylerden insanlar başsağlığına gelirler.
Bu acı haberden 6 ay sonra hiç beklenmedik bir şey olur. Birinin coşkulu narasıyla: “Kemal! Kemal ölmemiş! Kemal döndü” Köy halkı meydana toplanır herkes şaşkındır, Kemal’de olanlardan habersiz çok şaşırmıştır. Eve gitmeden, annesi, babası ve kardeşleri de haberi duyup soluğu köyün meydanında alırlar. Annesi Salli hanım, oğlu Kemal’i görür görmez sevinçten bayılır.
18 ayı Kore’de savaş da geçen Kemal Kalacoş, artık memleketindedir. 2 ay sonrada yeğeni Neşet Taştan evine sağ salim döner mutlulukları iki kat artar. Bayburt ve Köyleri bu mutlu haberi alınca bu defada hayırlı olsun ziyaretine gelirler. Anne ve babası, Kemal Kalacoş’u evlendirirler, 3 kız, 4 erkek, toplam 7 çocuğu olur. Yıllar sonra savaşta yaralandığı sol ayağında ki ağrıları artar doktora gider, kontroller, filmler çekerler. Doktorlar; “ amca ayağında şaramplel parçası var, ameliyatla almamız lazım” derler. Kore Gazisi Kemal Kalacoş, şaramplel parçasını ayağından aldırmaz, Kore Cumhurbaşkanının verdiği takdir belgesi,Türk Silahlı Küvetlerinin verdiği Nişan Madalyası gibi, şaramplel parçasını da; “bana bir zararı yok Kore’den kalan bir hatıra” der ve saklar.
HABER
(Beşir Kelleci- haber kaynağı) Cumhurbaşkanı ve AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın yanına giderek elini öptüğü Kore Gazisi 93 yaşındaki Kemal Kalacoş, Erdoğan’la arasında geçen diyaloğu anlattı. Kalacoş şunları söyledi: “Cumhurbaşkanı elimi öpünce çok sevindim. Ben miting alanından çıkıyordum o geldi. Konuşmasını yaptı indi yanıma geldi. Beni yukarıdan görmüş ailesiyle birlikte yanıma geldi. ‘görmek istiyorum seni’ dedi. Tek başımaydım elimi öptü, eşi de elimi öptü.” Cumhurbaşkanının ailesinin de kendisini bağırlarına bastığını ifade eden Kalacoş, “Cumhur reisi iyi ki benim yanıma geldi. Beni gördü memleketin Cumhurbaşkanı. Ailesi de beni bağrına bastı. ‘sen gelmişsin buraya kadar biz sana rast geldik’ dedi ve elimi öptü.” dedi.
Türk milletinin şanını ve şerefini tüm dünyaya duyuran tüm şehit ve gazilerimize saygı ve şükranlarımızı sunuyoruz. Şehitlerimize Allah’tan rahmet,Gazilerimize sağlık ve sıhhat diliyoruz…..
Naci AHISKALIOĞLU nacoaga@gmail.com
